ΥΛΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΣ ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ Γ΄Λ και Α΄και Β΄τάξης

 

 ΥΛΗ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΛΥΚΕΙΟΥ

2014 - 2015

Πατήστε εδώ για να δείτε την ύλη των Πανελληνίως εξεταζόμενων μαθημάτων της Γ΄Λ (σχ. έτος 2014 - 2015)

Για την ύλη των μαθημάτων της Β΄Λ πατήστε εδώ (22/10/2014)


 

Για την ύλη των μαθημάτων της Α΄Λ πατήστε εδώ (30/09/2014)

[ΠΡΟΣΟΧΗ! βλέπετε μόνο αυτά που αφορούν στο Γενικό λύκειο]

(Υ.Γ: Χιούμορ είναι. Μην το πάρετε τοις μετρητοίς!)

Μάριος Χάκκας "Το ψαράκι της γυάλας"

ΜΑΡΙΟΣ ΧΑΚΚΑΣ (1931-1972)

 Ο Μάριος Χάκκας ανήκει στη μεταπολεμική γενιά των ελλήνων λογοτεχνών.
 Γεννήθηκε στη Μακρακώμη Φθιώτιδος αλλά από την ηλικία των τεσσάρων χρόνων η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και συγκεκριμένα στην προσφυγική συνοικία της Καισαριανής.Τα μαθητικά και εφηβικά του χρόνια σημάδεψαν τα γεγονότα της γερμανικής κατοχής και του εμφυλίου. 
Το 1951 πέρασε με εξετάσεις στη ΔΕΗ, αλλά δε διορίστηκε ποτέ λόγω πολιτικών φρονημάτων.
Το 1952 έγινε μέλος της ΕΔΑ, πήρε μέρος στην ίδρυση του πρώτου πολιτιστικού συλλόγου της Καισαριανής (Φ.Ε.Ν.) και γράφτηκε στο τμήμα πολιτικών επιστημών του Παντείου Πανεπιστημίου, χωρίς όμως να καταφέρει να αποφοιτήσει λόγω των πολιτικών διώξεων που υπέστη τα έτη 1954 - 1958, όταν συνελήφθη και κρατήθηκε σε φυλακές.Την περίοδο αυτή άρχισε να γράφει.
Από το 1960 και μετά η κριτική στάση που κρατά απέναντι στο Κόμμα τον φέρνει σε ρήξη με την Αριστερά, που θα κορυφωθεί το 1966.  
 Με την επιβολή της απριλιανής δικτατορίας συνελήφθη και κρατήθηκε για ένα μήνα στα κρατητήρια του αστυνομικού τμήματος Παγκρατίου.
Το 1969 άρχισε η περιπέτεια της υγείας του που ξεκίνησε από καρκίνο στα νεφρά και κατέληξε στον πνεύμονα. Το 1972 πέθανε σε ηλικία μόλις 41 ετών. 

 Επιλεγμένα έργα:

• "Όμορφο καλοκαίρι" (1965)  [1η εμφάνιση στα γράμματα]
• "Ο Τυφεκιοφόρος του εχθρού" (1966) [στην παράδοση του μεταπολεμικού ρεαλισμού με σαφή ιδεολογικό προσανατολισμό και έντονη την παρουσία ιστορικών και βιωματικών στοιχείων].
• "Ο Μπιντές και άλλες ιστορίες" (1971) [σαφής στροφή -φυσικό επακόλουθο της ψυχολογικής επίδρασης που άσκησε στο Χάκκα η αρρώστια του αλλά και η ρήξη του με το κομμουνιστικό κόμμα- προς μια ωριμότερη γραφή, αφαιρετική, με επιρροές από το ρεύμα του υπερρεαλισμού στην τραγική διάστασή του και ενδεικτική της αγωνίας του συγγραφέα μπροστά στο θάνατο αλλά και της απογοήτευσής του στη θέαση του μάταιου της ζωής και της ιδεολογίας στο σύγχρονο κόσμο].
• "Ενοχή" (θεατρικό μονόπρακτο)
• "Αναζήτηση" (θεατρικό μονόπρακτο)
• "Κλειδιά" (θεατρικό μονόπρακτο)
• "Το κοινόβιο" (1972) [στο ίδιο κλίμα με το προηγούμενο, δεν πρόλαβε να το δει τυπωμένο]
  
•  (πηγή:http://www.biblionet.gr/author/7149/%CE%9C%CE%AC%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%A7%CE%AC%CE%BA%CE%BA%CE%B1%CF%82)
• 
  

   

  'Το ψαράκι της γυάλας" 

  Το διήγημα δημοσιεύτηκε το 1971, μέσα στη Χούντα και το θέμα του σχετίζεται με την ημέρα επιβολής της, την 21η Απριλίου του 1967. Μέσα σ'αυτό όμως γίνονται αναφορές και σε γεγονότα προγενέστερα, όπως στην αποστασία του 1965 και στα Ιουλιανά.
  
  Για το ιστορικό πλαίσιο του διηγήματος διαβάστε το επόμενο δημοσίευμα μαζί με το video που το συνοδεύει και δείτε τα παρακάτω video και εδώ
   
• Η αποστασία του 1965 μέσα από γελοιογραφίες του τύπου εκείνης της εποχής

__________________________________________________  
Δείτε επίσης μια αξιόλογη προσπάθεια μαθητών να δραματοποιήσουν το διήγημα:

Για την ανάλυση του διηγήματος μεταβείτε εδώ.

Πρωτοχρονιάτικες ευχές

glitter-graphics.com

Πρωτοχρονιάτικες ευχές 

πέμπω χαράς και υγείας,

δημιουργίας, ομορφιάς,

αγάπης κι ευτυχίας!

                                                                                     ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

Επιστήμη - Μόρφωση - Ηθική

ΕΠΙΣΤΗΜΗ – ΜΟΡΦΩΣΗ – ΗΘΙΚΗ

            Ορισμοί:

 Επιστήμη: Έρευνα των φυσικών και κοινωνικών φαινομένων και προσπάθεια διατύπωσης νόμων που διέπουν τη λειτουργία τους. Η έρευνα αυτή διακρίνεται για συστηματικότητα, τη μεθοδικότητα της, ενώ οι γνώσεις που εξάγονται από την έρευνα αυτή, και που οδηγούν αργότερα στη διατύπωση γενικεύσεων, χαρακτηρίζονται για τον υψηλό βαθμό αντικειμενικότητας και προσέγγισης της αλήθειας. (επίσταμαι = γνωρίζω καλά)

Προσφορά επιστήμης:

•  βελτίωση συνθηκών εργασίας

•  αύξηση μέσου όρου ζωής, περιορισμός θνησιμότητας

•  αύξηση ελεύθερου χρόνου

•  βελτίωση διατροφής

•  αύξηση παραγωγής και παραγωγικότητας

•  κατάργηση αποστάσεων με τη διεύρυνση των επικοινωνιακών και συγκοινωνιακών δυνατοτήτων

•  ικανοποίηση της ανάγκης του ανθρώπου για μάθηση

•  απαντήσεις σε βασικά θεμελιώδη ερωτήματα και προβλήματα του ανθρώπου

•  καταπολέμηση φόβου, αμάθειας, μοιρολατρίας και σκοταδισμού

•  αύξηση αυτοπεποίθησης και αυτογνωσίας ανθρώπου

• ώθηση σε κάθε μορφή τέχνης

  Μόρφωση:  Η αρμονική συνύπαρξη ψυχικών και πνευματικών ικανοτήτων της ανθρώπινης ύπαρξης.  (μορφώ = διαμορφώνω, σχηματίζω, διαπλάθω)

 Σημασία μόρφωσης:

•  πνευματική και ψυχική καλλιέργεια

•  ανάπτυξη κρίσης, φαντασίας και προβληματισμού

• ευαισθητοποίηση ατόμου απέναντι σε προβλήματα που απειλούν τη ζωή του σύγχρονου ανθρώπου

• ποιοτική αναβάθμιση ανθρώπινης ζωής

• καλλιέργεια ανώτερων ιδανικών

• διεύρυνση πνευματικών οριζόντων και εξανθρωπισμός ανθρώπου

• επίτευξη κοινωνικής και ατομικής αρμονίας 

Ηθική:   Σύνολο κανόνων που ρυθμίζουν τη συμπεριφορά του ατόμου και κρίνουν τις πράξεις του.

Σημασία ηθικής:

      •  προσανατολίζει τον άνθρωπο προς το αγαθό

      •  οριοθετεί και ελέγχει την ανθρώπινη             συμπεριφορά

      •  στηρίζει τη δικαιοσύνη 

• εξευγενίζει τον άνθρωπο
• θεμελιώνει την αλληλεγγύη και τον αυτοσεβασμό ως απαραίτητα κοινωνικά εφόδια

Ηθικά εφόδια επιστήμονα:

•  Συναίσθηση ευθύνης:

α) απέναντι στην επιστήμη: κατάρτιση, ενημέρωση, άσκηση στην αρετή και προαγωγή  της, κατάκτηση της αλήθειας

β)  απέναντι στην κοινωνία:  στράτευση στον κοινωνικό αγώνα, κοινωνικός δέκτης προβλημάτων

γ) απέναντι στην ηθική:  σωστή και ολοκληρωμένη προσωπικότητα, άσκηση αρετής

δ) απέναντι στην εποχή μας: υπεύθυνη αντιμετώπιση των προβλημάτων, συλλογική προσπάθεια, εποικοδομητική κριτική, ανθρώπινη πορεία

•  εντιμότητα, αμεροληψία, θάρρος

•  ακεραιότητα χαρακτήρα

•  αυτογνωσία, αυτοκυριαρχία, ταπεινοφροσύνη, τιμιότητα, ειλικρίνεια, μετριοπάθεια

•  πίστη σε υψηλά ιδανικά: αγάπη για την πατρίδα, τη δημοκρατία,        την ειρήνη, σεβασμό και υπακοή στους νόμους

•  πίστη σε ανθρωπιστικά ιδανικά: αγάπη προς το συνάνθρωπο, δικαιοσύνη, σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ελευθερία (ατομική, κοινωνική, πολιτική, εθνική)

•  αφιλοχρηματία, σύνεση και περίσκεψη

             Η επιστήμη σήμερα:

•  Παρατηρείται αποσυσχέτιση επιστημονικής ηθικής από την ηθική της κοινωνικής ευθύνης του επιστήμονα. Η σχέση επιστήμης – ηθικής – ανθρωπισμού, που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν ακλόνητη, έχει αμετάκλητα χάσει τη σημασία της ακόμη και για τους προοδευτικούς και έντιμους επιστήμονες. Οι σκοποί και οι επιδιώξεις της επιστήμης και της κοινωνίας πιστεύεται ότι τώρα έχουν χωριστεί και έχουν έρθει σε κατάσταση ανεπανόρθωτης σύγκρουσης. Επομένως, το θέμα δεν είναι προσωπικό, δηλαδή αν ένας επιστημονικά μορφωμένος άνθρωπος είναι και ηθικός, αλλά εάν η επιστημονική γνωστική διαδικασία έχει αποξενωθεί από τις ηθικές ανθρωπιστικές αξίες.

Επικρίσεις εναντίον της επιστήμης για:

•  την επιβάρυνση του φυσικού περιβάλλοντος

•  την καλλιέργεια της παντοδυναμίας και της αλαζονείας

•  την αύξηση του άγχους και της αβεβαιότητας για το μέλλον του ανθρώπου

•  την αποξένωση του ανθρώπου τόσο από τον εαυτό του όσο και από τους συνανθρώπους του

•  την απειλή ενός πυρηνικού ολοκαυτώματος

•  τη μονομέρεια, την έλλειψη σφαιρικής θεώρησης των πραγμάτων, που έφερε τόσο η εξειδίκευση όσο και η διάσπαση των γνώσεων

•  την υποταγή της επιστήμης σε ιδιοτελείς σκοπούς (πολιτικούς, οικονομικούς…)

   Αν οι Γερμανοί επιστήμονες κατά το 2ο παγκόσμιο πόλεμο στο όνομα της προώθησης της επιστημονικής γνώσης έκαναν πειράματα σε μελλοθάνατους κρατούμενους των στρατοπέδων συγκέντρωσης και η ιστορία τους έκρινε ως ηθικά απαράδεκτους, το ίδιο ανήθικοι μπορούν να χαρακτηριστούν και οι επιστήμονες που σήμερα εξοπλίζουν με προηγμένης τεχνολογίας όπλα αυταρχικά καθεστώτα και αυτοί που αναλαμβάνουν να αφαιρέσουν ανθρώπινα όργανα για μεταμόσχευση έναντι παχυλών αμοιβών και αυτοί που συγκατατίθενται στην παρασκευή και κυκλοφορία φαρμάκων που εκ των υστέρων αποδεικνύεται δολοφονική η χρήση τους. Τα

παραδείγματα που μπορεί να αναφέρει κανείς είναι απειράριθμα. Όσα αναφέρθηκαν αποτελούν ένα ελάχιστο δείγμα όσων εμπειρικά επιβεβαιώνουν την ηθική εξαχρείωση της σύγχρονης επιστήμης και των φορέων της.
Αίτια ηθικής κρίσης επιστήμης:

•  η εξειδίκευση που προκαλεί πνευματική στειρότητα, μονομέρεια και αποστασιοποίηση του επιστήμονα από την κοινωνική δυναμική

•  η επαγγελματοποίηση του κοινωνικού λειτουργήματος του επιστήμονα που διαφοροποιεί το περιεχόμενο της επαγγελματικής ηθικής από την ηθική της κοινωνικής ευθύνης καθιστώντας τη σχέση τους διαζευκτική και αλληλοαποκλειόμενη

•  ο στείρος επιστημονισμός και οι απόψεις που ιδεολογικοποιούν την ανευθυνότητα του επιστήμονα. Σύμφωνα μ’ αυτήν την κυρίαρχη αντίληψη, στη λογική δεν υπάρχει ηθική, άρα και στην επιστήμη δεν υπάρχει ηθική αξιολόγηση, «καλό» και «κακό», παρά μόνο η λογική ερμηνεία. Αυτή λοιπόν η υψηλή «αντικειμενικότητα» της επιστήμης κόβει κάθε δεσμό με ηθικές αξιολογικές κρίσεις και πολιτιστικές παραδόσεις, πολιτικές τοποθετήσεις και θέτει υπό κρίση την ίδια τη ζωή, αφού κινείται στην περιφέρειά της

•  το τεχνοκρατικό πνεύμα που απολυτοποιεί το ρόλο της επιστήμης και θεωρεί τον επιστήμονα απλό προμηθευτή αντικειμενικής επιστημονικής γνώσης για την επίτευξη στόχων, που καθορίζονται όχι από τον ίδιο, αλλά από εκείνους που σε αντάλλαγμα αυτής της γνώσης του παρέχουν τα μέσα συντήρησης

 •  η υποτίμηση των επιστημών του ανθρώπου και η υπερτίμηση των φυσικών επιστημών εξαιτίας της στενότερης σύνδεσης των δεύτερων με την παραγωγική διαδικασία και του γεγονότος ότι οι θετικές επιστήμες έχουν καταστεί η άμεση παραγωγική δύναμη, παγιοποιεί την τεχνητή διαίρεση των επιστημών σε θεωρητικές και θετικές, απογυμνώνοντας τις δεύτερες από τον ανθρώπινο πυρήνα τους

•  η αλλοτρίωση της επιστήμης, αφού τα πορίσματα των επιστημών γίνονται κτήμα μιας μικρής ομάδας επιστημόνων που ολοένα ξεκόβεται από το υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο, με αποτέλεσμα ευρύτατα σύνολα ανθρώπων να παραμένουν ακόμη στα σκοτάδι της άγνοιας, της αμάθειας και της πρόληψης. Είναι προφανές ότι ούτε οι επιστήμες μπορούν να διαδραματίσουν τον κοινωνικό τους ρόλο, ούτε οι επιστήμονες να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, από τη στιγμή που δεν ανήκουν στο κοινωνικό σύνολο, αλλά βρίσκονται στα χέρια μιας μικρής μειοψηφίας που τις χρησιμοποιεί για τα δικά της συμφέροντα

•  το υλιστικό πνεύμα της εποχής μας, που επιτάσσει την κερδοθηρία ως υψηλότερη αξία της ζωής, καθορίζει και οριοθετεί την ηθική υπόσταση του επιστήμονα, για τον οποίο συχνά η επιδίωξη των προσωπικών στόχων: επαγγελματική ανέλιξη, σταδιοδρομία, αποθησαυρισμός, δε συμπορεύεται με την τήρηση ηθικών αρχών

Απόψεις:

•    «Πάσα επιστήμη χωριζομένη δικαιοσύνης και της άλλης αρετής, πανουργία ου σοφία εστί»                                           (Πλάτων)                                                                                                               

  •   «Ο επιστήμονας έχει χρέος να ορθώσει το πνευματικό και ηθικό του ανάστημα στα οικονομικά ή πολιτικά συμφέροντα που χρησιμοποιούν τις επιστημονικές κατακτήσεις για ιδιοτελείς σκοπούς. Επίσης, ο επιστήμονας με το κύρος του, το γόητρο, την προσωπικότητα του μπορεί να ασκήσει κριτική στις παρεκβάσεις της πολιτικής εξουσίας που υπονομεύουν τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη. Τα παραδείγματα των Αϊνστάιν, Οπενχάιμερ, Ζαχάρωφ, Σβάιτσερ, Ράσσελ δείχνουν το δρόμο και στους άλλους επιστήμονες». 

 

 O Δρ Σπύρος Κιτσινέλης είναι φυσικοχημικός, επίκουρος καθηγητής του πανεπιστημίου Έχιμε της Ιαπωνίας και συνεργάτης της εταιρίας επιστημονικής δημοσιογραφίας Science View. Εκτός από την Ελλάδα έχει εργαστεί ως ερευνητής σε πανεπιστήμια και εταιρίες στη Βρετανία, Ιαπωνία, Ολλανδία και Γαλλία. Επικοινωνεί την επιστήμη με διάφορους τρόπους που περιλαμβάνουν τηλεοπτικές εκπομπές, αρθρογραφία, ραδιόφωνο, συγγραφή βιβλίων, ομιλίες, πανεπιστημιακά σεμινάρια, φεστιβάλ επιστημονικών ταινιών και επιστημονικό θέατρο. Ήταν επίσης ο πρώτος Έλληνας νικητής του διαγωνισμού επικοινωνίας της επιστήμης Famelab.

Τεχνικός πολιτισμός

ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

•  Πολιτισμός είναι η υλική και πνευματική πρόοδος του ανθρώπου, καθώς και η παράλληλη ηθική εξέλιξη του (= το σύνολο των υλικών, πνευματικών και ηθικών επιτευγμάτων του ανθρώπου).

•  Διακρίνεται σε :

1.  τεχνικό πολιτισμό  [τεχνική, υλικά αγαθά]

2.  πνευματικό πολιτισμό [Επιστήμη,Τέχνες, Γράμματα]

3.  ηθικό πολιτισμό [ηθική, δίκαιο, ανθρωπιά κ.ά.]

Θετικές πλευρές της τεχνικής προόδου:

•  Κυριαρχία στη φύση

α.  ελάττωση της εξάρτησης του ανθρώπου απ' αυτή με την αποκρυπτογράφηση των νόμων της

β.  αξιοποίηση των δυνάμεων της προς όφελος του (π. χ. ανανεώσιμες πηγές ενέργειας)

• Θετική επίδραση στο χαρακτήρα και τα αποτελέσματα της εργασίας:

α.  ελαχιστοποίηση σωματικού μόχθου, απαλλαγή από επίμοχθες εργασίες (με τη μηχανοποίηση της παραγωγικής διαδικασίας)

β. μείωση ορίων παραγωγικού χρόνου, αύξηση ελεύθερου χρόνου

γ. μαζική παραγωγή αγαθών και βελτίωση της ποιότητας τους - δημιουργία νέων τομέων απασχόλησης - νέων επαγγελμάτων με επέκταση των ευκαιριών για εργασία

δ. αφθονία ανέσεων και μέσων στην καθημερινή ζωή. Αποφασιστική συμβολή στην επίλυση βασικών προβλημάτων διαβίωσης και κατ' επέκταση στην άνοδο του βιοτικού επιπέδου

• Η τεχνολογική ανάπτυξη συνέβαλε στη διεύρυνση του επιστημονικού πεδίου, στη συνακόλουθη πρόοδο των επιστημών:

α. θεαματική πρόοδος της ιατρικής που μείωσε την παιδική θνησιμότητα και παράλληλα με τη βελτίωση των όρων διαβίωσης αύξησε το μέσο όρο ζωής

β. με τα σύγχρονα οπτικοακουστικά μέσα επιτυγχάνεται η ευρεία διάδοση των επιτευγμάτων του πνευματικού πολιτισμού, η ανάπτυξη της παιδείας και η

κοινωνικοποίηση της γνώσης. Έτσι, καταπολεμάται η άγνοια, η αμάθεια, οι δεισιδαιμονίες, οι προλήψεις (ανάπτυξη ορθολογικής σκέψης)

• Η τελειοποίηση των μέσων συγκοινωνίας, με την εκμηδένιση των αποστάσεων, διευκολύνει την ανθρώπινη επαφή και την προσέγγιση των λαών

• Ανάπτυξη πνεύματος οικουμενικής συνείδησης με τις απεριόριστες δυνατότητες επικοινωνίας που παρέχει στους λαούς (ΜΜΕ, δορυφορική τηλεόραση κ.λπ.)

• Πολλαπλασιασμός των μέσων ψυχαγωγίας, διεύρυνση μορφών τέχνης

• Η γενικότερη πρόοδος συντελεί στην άμβλυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, αφού τα πολιτιστικά αγαθά (περίθαλψη, μόρφωση κ.α.) είναι πλέον προσιτά στο ευρύτερο κοινό.

           Αρνητικές πλευρές της τεχνικής προόδου

• Ο σύγχρονος πολιτισμός είναι μονομερής, μονοδιάστατος. Έχει δοθεί προτεραιότητα στον τεχνικό, ενώ, σε μεγάλο βαθμό, παραμελείται ο πνευματικός και ηθικός του χαρακτήρας

• Καταστροφή φυσικού περιβάλλοντος, διατάραξη οικολογικής ισορροπίας εξαιτίας, εκτός των άλλων, της τεχνοκρατικής αντίληψης στην εφαρμογή των επιτευγμάτων του σύγχρονου πολιτισμού με συνέπειες:

α. δυσμενείς συνθήκες διαβίωσης

β. αρνητική επίδραση στην ψυχοσωματική υγεία (έξαρση ψυχονευρωτικών διαταραχών, άγχος κ.λπ.)

•  Η αλματώδης ανάπτυξη του τεχνικού πολιτισμού δίνει τη δυνατότητα τελειοποίησης των πολεμικών εξοπλισμών για τη δημιουργία μέσων μαζικής καταστροφής που:

1. απειλούν την ανθρωπότητα με ολοκληρωτικό αφανισμό (κίνδυνος πυρηνικού ολέθρου)

2. επιτείνουν τα αισθήματα ανασφάλειας, αβεβαιότητας για το μέλλον

• Ο μηχανοποιημένος και κατακερματισμένος χαρακτήρας της εργασίας (αυτοματισμός, εξειδίκευση κ.λπ.) οδηγεί:

α. στην αποξένωση του δημιουργού από τα δημιουργήματα, την απώλεια της χαράς από την προσωπική δημιουργία (αλλοτρίωση)

β. στην τυποποίηση, την πλήξη, την ανία

γ. συχνά στην πνευματική μονομέρεια

•  Δημιουργούνται κίνδυνοι για τη δημοκρατία, όταν τα επιστημονικά και τεχνολογικά επιτεύγματα (κυρίως τα ΜΜΕ, οι επιστημονικές τεχνικές επηρεασμού της κοινής γνώμης κ.λπ.) υπηρετούν συμφέροντα και πολιτικές σκοπιμότητες. Τότε, ως όργανα αποπροσανατολισμού, χαλιναγώγησης του πολίτη τον καθιστούν ενεργούμενο τους.

• Το πνεύμα υλικού ευδαιμονισμού και η συνακόλουθη υπερκατανάλωση οφείλονται, σε μεγάλο βαθμό, στη συμβολή της τεχνολογίας στη μαζική παραγωγή, ποικιλία, ελκυστικότητα, προβολή των αγαθών και στη νοοτροπία της άνεσης και της ευκολίας που καλλιεργούν τα τεχνικά μέσα

• Οι υλιστικές προτεραιότητες του μονοδιάστατου ανθρώπου οδηγούν:

1. στην αδιαφορία για πνευματική καλλιέργεια, στην απομάκρυνση από υψηλές αξίες, ιδανικά

2. στην αποστασιοποίηση από συλλογικές δραστηριότητες, στο άγχος, την υπερένταση

•  Η κυριαρχία του υπέρμετρου ορθολογισμού και του ωμού πρακτικισμού του σύγχρονου πολιτισμού οδηγούν στην απώλεια της θέλησης για ενδοσκόπηση, εσωτερική ζωή και στην αδιαφορία για τη δημιουργία ηθικά και πνευματικά ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων

• Η ανάπτυξη των βιομηχανιών στις πόλεις είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία αστυφιλικού ρεύματος για τη μετοίκηση μεγάλων πληθυσμιακών ομάδων από την περιφέρεια στα αστικά κέντρα, με όλες τις αρνητικές συνέπειες (υποβάθμιση ποιότητας ζωής, αδυναμία επικοινωνίας και διαμόρφωσης υγιών διαπροσωπικών σχέσεων, πολύμορφη αλλοτρίωση του ατόμου, άγχος κ.λ.π).